Diana Reiss bestudeert het gedrag van dieren, in het bijzonder van zeezoogdieren en dan vooral dolfijnen, en olifanten.
Op deze pagina komt een korte beschrijving van Diana Reiss aan de hand van foto’s en een beschrijving van verschillende dolfijnen aan de hand van foto’s of films.
Op een foto kan de persoonlijkheid van een mens of dier aangevoeld worden door iemand met paranormale gaven. Wat aangevoeld wordt is het onderbewustzijn dat zich rond een persoon bevindt in de vorm van een lichte materie (negatief) en energieën (positief) en dat gekopieerd wordt op een foto of film.
Ik ben Ingrid Holvoet. Ik heb buitenzintuiglijke gaven. Ik kan de persoonlijkheid van mensen aanvoelen (zonder foto), en ik kan op een foto de persoonlijkheid en gemoedstoestand aanvoelen zoals die was op het moment van de foto.
Een tekst met wat informatie over Diana Reiss:
http://lifeboat.com/ex/bios.diana.reiss
Diana Reiss, persoonsbeschrijving aan de hand van onderstaande foto. 
Ze is liefdevol, zacht. Ze is edelmoedig, ze zal zich opofferen voor anderen. Ze doet heel veel voor anderen, niets is haar te veel om voor een ander te doen. Ze wil dat anderen het goed hebben en dat anderen gelukkig zijn.
Op het moment van de foto weet ze nog niet welke richting ze uit wil in haar leven, ze weet nog niet goed waar haar plek is in het leven.
Ze is geïntrigeerd door de dolfijn. Ze vraagt zich af wat het dier voelt. Er is een contact met het dier, ze heeft het gevoel dat ze met het dier communiceert. Ze voelt een verbondenheid met het dier. Ze beseft dat een dier ook gevoelens heeft. Ze beseft dat een dier meer is dan een voorwerp, dat het een wezen is dat verlangens kan hebben en pijn kan voelen.
Wat ik voel over de dolfijn op de foto.
Hij denkt dat hij een hapje krijgt. Hij wacht. De persoon die hij ziet is hem vreemd. Er is een gevoel van vertrouwen naar haar toe. Hij weet (door de omgang met mensen) dat het contact met mensen geen gevaar inhoudt, positief is. De dolfijn is vertrouwd met contact met mensen.
Hij is tevreden met zijn (of haar) leven. Gedurende de dag zwemt hij wat rond, hij keuvelt nu en dan met andere dolfijnen (hij houdt wat stil bij een andere dolfijn tijdens het zwemmen en hij produceert wat geluiden) en dan zwemt hij verder. Soms zwemt hij om het snelst met andere dolfijnen (heel korte stukjes want er is geen zeer grote ruimte).
Hij heeft geen zorgen, het voedsel is er altijd. Hij is gedurende de dag verlangend naar het voedsel dat zal komen. Hij is verlangend naar het moment van het voeden (uitreiking van voedsel door een persoon). Daar denkt hij vooral aan, dat houdt hem veel bezig. Als hij pas gevoed is denkt hij minder aan voedsel, maar naarmate de tijd verstrijkt, denkt hij er meer aan. Als hij pas gegeten heeft, is hij voldaan en slaapt hij wat. De anderen slapen dan ook (er zijn drie of vier anderen, denk ik). Soms wordt hij wakker van het gekwetter van de anderen die eerder wakker zijn en al weer aan het rondzwemmen zijn.
Hij is sociaalvoelend, hij mag de anderen wel. Hij voelt voor alle andere dolfijnen ongeveer dezelfde sympathie. Hij heeft ze allemaal in gelijke mate graag. Hij zwemt soms op zijn eentje en dan trekt hij zich van de anderen niet veel aan. Soms zwemmen ze in groep, en soms spelen ze tezamen.
Het spelletje dat ze doen is ‘geluiden raden’. Een paar dolfijnen produceren geluiden en de anderen moeten raden wat het is (ze moeten raden welke trucks de dolfijn toepast om het geluid te kunnen produceren, zodat ze het geluid kunnen nadoen). Als ze het kunnen raden, moeten ze hetzelfde geluid produceren. Als het geluid anders is hebben ze verloren, als het geluid helemaal hetzelfde is (wat heel moeilijk is om te raden), dan hebben ze gewonnen. Het zijn de dolfijnen die het geluid verzonnen hebben die beslissen of het goed is.
Met dit spelletje hebben ze ongelofelijke pret tezamen. Vooral omdat de geluiden die geproduceerd worden in de poging om het geluid te raden (of helemaal gelijk te krijgen) meer verkeerd dan juist zijn. Er worden zo’n eigenaardige geluiden geproduceerd dat ze soms krom liggen van het lachen (bij wijze van spreken) (ik voel zoveel pret bij deze dolfijn als ik dit voel dat ik er zelf moet door lachen).
Het leven is goed.
Bekijk deze video waar Diana Reiss aan het woord is.
http://www.scienceline.org/2009/01/20/video-diana-reiss-dolphin-drive-hunt-taiji/
Beschrijving van Diana Reiss aan de hand van de video. 
Deze foto is genomen van een beeld uit de video.
Diana Reiss is medelevend, bezorgd, ze doet goed voor anderen, ze wil dat niemand lijdt.Ze blijft niet bij de pakken zitten als ze onrecht ziet. Ze zal er alles wat ze kan aan doen om onrecht ongedaan te maken. Ze zal vechten tot haar laatste ademstoot. Ze geeft niet op als er tegenstand is. Ze zal actie nemen, ze zal doen wat nodig is om iets aan een toestand te doen.
Ze heeft empathisch vermogen. Ze kan zich voorstellen, ze kan begrijpen hoe een ander mens of dier zich voelt. Ze ziet hoe iets is of hoe iets voelt voor de ander. Ze is altijd alert op wat er buiten haar gaande is, ze ziet altijd waar er hulp nodig is. Ze offert zich (teveel) op voor anderen, ze laat anderen op de eerste plaats komen. Ze zal de zaken van anderen voornemen op haar eigen zaken.
Ze is zacht, lief, begrijpend, ondersteunend, medevoelend, actie nemend.
Ze beschouwt een dier als een wezen dat een bepaalde intelligentie heeft en dat gevoelens heeft en dat ons respect verdient. Een dier kan dingen doen, kan dingen aanleren. Dieren hebben een sociale structuur, hebben emoties, ze communiceren onderling. Ze hebben een persoonlijkheid en een wil.
Ter vergelijking mijn (Ingrid Holvoet) visie op dieren. Ikzelf beschouw een dier als ongeveer gelijk aan ons. De ziel in een dier betreft dezelfde ziel als een ziel in een mens. Het is de ziel in een lichaam die denkt en voelt. De intelligentie bij een ziel die in een dier verblijft is meestal lager dan van een ziel die in een mens verblijft. Dit komt door de programmeringen in het onderbewustzijn die intelligentie onderdrukken. Sommige dieren redeneren niet en nemen alleen waar.
Voor mij is een dier een wezen dat met respect dient behandeld te worden en dat niet dient gebruikt te worden als instrument voor het gemak of het plezier van de mens en niet mag gekweekt worden om opgegeten te worden door de mens.
Ik kan de innerlijke wereld van een dier voelen en ik kan de gevoels- en denkwereld van een dier op een foto voelen. Wat ik voel bij een dier is identiek aan wat ik voel bij een mens. Een ziel die in een dier incarneert heeft de tegenslag van nog meer door het onderbewustzijn (het negatieve deel) onderdrukt te zijn dan een mens.
Het doel van de LTA methode is alle wezens, mens en dier te bevrijden uit het onderbewustzijn. Het is het onderbewustzijn dat mens en dier maakt tot wat we maar zijn. Bevrijd van het onderbewustzijn zouden we iets heel anders zijn en zouden we zeker elkaar niet meer opeten (de dieren elkaar en de mens de dieren).
Beschrijving van de dolfijn op onderstaande foto (gekopieerd van de video). 
Hij is rustig, berustend. Er is verdriet op de achtergrond om de gevangenschap, er is ook een gevoel van aanvaarding erbij. Het verdriet is niet meer zo intens aanwezig zoals het bij het begin van de gevangenschap zal geweest zijn.
Er is een herinnering aan snel zwemmen in donkere, uitgestrekte wateren, in een gelukkige, vreugdevolle stemming.
Er is een herinnering aan communiceren met andere dolfijnen. Diverse dolfijnen (7 à 
vormden een cirkel van vier tot vijf meter diameter, in rechtop houding (te vergelijken met vergaderen rond een ronde tafel).
Er is een herinnering aan een groep van dolfijnen die in het water liggen in slaaptoestand.
Wordt vervolgd …