Het zesde zintuig Nederland. Plaats delict 1, najaar 2010
Video over Dylan Kerssies. Dylan, een 31-jarige man die vermist was, werd dood teruggevonden in het Stieltjeskanaal (Nederland). Drie paragnosten gaan ter plekke aanvoelen om te weten te komen wat er zou kunnen gebeurd zijn.
Video klik hier
Als deze video niet werkt in Internet Explorer, dan kan je de video openen met een andere internet browser, zoals Mozilla Firefox. Via bovenstaande link kom je bij een andere film terecht. Ga met de muis over de film, daarbij verschijnt er onderaan een balk, klik op de twee verticale strepen om de film stop te zetten. De film waar het om gaat, staat onder deze film, het is het laatste filmpje (uiterst rechts) op de tweede rij, met datum 26 augustus 2010. Klik op deze film om hem te openen. De tekst van deze video is ook te lezen onderaan deze pagina.
.
Paranormale gaven zijn volgens mijn (Ingrid Holvoet) visie het resultaat van elementen die zich in het onderbewustzijn van een persoon bevinden waardoor iemand in staat is gegevens te bekomen op een buitenzintuiglijke manier. Die elementen zijn energieën en deelzielen. Een ziel die zich in het lichaam bevindt, bestaat uit een kern en is omringd met negatieve programmeringen en energieën en deelzielen. (Voor een foto en bijhorende beschrijving van een ziel bij een graf, klik hier.) De energieën en deelzielen zijn positief en zijn de oorsprong van alle positieve kwaliteiten in een mens en van paranormale gaven. Dylan had bijvoorbeeld muziekaal talent. Dit was het resultaat van energieën en deelzielen in zijn onderbewustzijn. Hij had ook een positief karakter, wat eveneens het resultaat was van energieën en deelzielen in zijn onderbewustzijn. Negatieve karakteristieken in een mens zijn het resultaat van de negatieve programmeringen rond de ziel. Als de ziel het lichaam verlaat bij de dood, gaat ze over naar een volgend lichaam vergezeld van dezelfde programmeringen, energieën en deelzielen.
De energieën hebben kleuren en zien er dikwijls uit als een geheel van stipjes of als een gloed. Ze houden kwaliteiten in. De deelzielen hebben vormen, kleuren, en specifieke functies – één functie per deelziel.
Indien paragnosten gegevens doorkrijgen van een overleden persoon, maken zij contact met de energieën en/of deelzielen van de overleden persoon en niet met de overleden persoon zelf; de overleden persoon communiceert niet bewust met de paragnosten. Het betreft gegevens die via het onderbewustzijn van de overledene doorgegeven worden aan het onderbewustzijn van de paragnost, d.w.z. informatie die opgeslagen is in energieën en deelzielen van de overleden persoon wordt doorgegeven aan energieën en deelzielen van de paragnosten, waardoor deze over de informatie over de overledene beschikken.
.
In de film komt het trieste verhaal van twee slachtoffers aan bod: Dylan Kerssies en W. D. Ik beschrijf enkel het verhaal van Dylan. Ik beschrijf enkele karakteristieken van Dylan aan de hand van foto’s die getoond worden in de film, en wat ik oppik op een foto gemaakt door een pinautomaat. Wat ik oppik op een foto is de gemoedstoestand en de persoonlijkheid zoals die was op het moment van de foto. Ik beschrijf ook welke energieën en deelzielen ik waarneem bij de paragnosten die gegevens over deze zaak doorkrijgen. Ik beschrijf ook informatie die ik te weten kom via energieën van paragnoste Petra die contact maken met energieën van de daders van de moord op Dylan.
.
Beschrijving van Dylan aan de hand van foto’s.
Foto 2:45 minuten in de film. Dylan is een braaf, goed iemand. Hij is heel vlot en gemakkelijk in de omgang. Hij houdt zijn woord, is betrouwbaar, je kunt op hem rekenen. Hij kan best wel iets voor een ander doen. Hij gaat gemakkelijk door het leven, hij leeft graag, hij heeft plezier in het leven. Hij houdt van plezier maken. Hij beweegt zich veel onder mensen en hij gaat gemoedelijk met mensen om. Hij gaat graag om met mensen. Hij werkt hard, hij is actief, hij is een bezige bij.
Wanneer hij optreedt, dan gaat hij er helemaal in op. Het voelt alsof hij bijna de muziek zelf wordt, alsof hij versmelt met het stuk dat hij opvoert. Het is alsof hij op dat moment weg is van de wereld en alleen nog de muziek zelf is. Op dat moment leeft hij in een andere wereld, is hij de muziek en het stuk dat hij opvoert.
Opname van een optreden van Dylan: 3:08 minuten in de film. Hij zingt graag, hij doet het graag wat hij doet, hij beleeft er een enorm plezier aan, hij gaat er helemaal in op. Hij is één met zijn tekst en zijn muziek. Hij heeft daarbij een goed contact met zijn publiek. Ik voel de energie ‘muziek’ rond hem. Ik voel de muziek die Dylan voortbrengt in de energie. Door het feit dat hij die energie rond zich heeft, heeft hij aanleg voor dat soort muziek. De energie bevat de feeling voor energie en zang, die Dylan in zich heeft. Er zijn ook drie deelzielen boven hem (links, boven, rechts van hem) die hem sturen tijdens de opvoering van zijn stuk. Die leiden hem, en ze bevatten daarnaast ook het intens prettige gevoel dat Dylan ervaart tijdens een optreden en het één worden met de muziek.
Hij is behulpzaam, een goed iemand, goed voor anderen. Hij kan delen met anderen. Hij heeft een spaarpotje, hij heeft enkele zaakjes achter de hand om wat geld bij te verdienen. Hij knapt nu en dan iets op voor mensen waar hij een centje mee bijverdient en zo kan hij wat opzij leggen. Het betreft koerierwerk, hij moet iets doorgeven van de ene persoon aan de andere. Hij weet niet wat het is dat hij doorgeeft.Ik denk dat hij op het moment van de opname van het optreden nog niet veel zaakjes deed, maar dat het later steeds meer geworden is. Op filmpjes die later gemaakt zijn heb ik namelijk kunnen oppikken dat hij regelmatig zaakjes deed.
Hij is flexibel, gemakkelijk in de omgang. Hij heeft vlotte contacten met mensen. Hij heeft een positief gevoel naar mensen toe, hij heeft mensen graag. Hij gunt een ander ook iets. Hij is actief, een bezige bij.
Foto 3:24 minuten in de film. Dylan houdt van zijn moeder, hij wil zijn best doen voor anderen, hij kan vergeten en vergeven. Hij houdt van mensen, hij wil goed doen. Hij wil zich inspannen om iets te bereiken, hij wil iemand worden, hij wil zijn muziekcarrière uitbouwen. Hij heeft een positieve houding naar mensen. Hij is hulpvaardig, heeft een vlotte omgang met mensen. Hij houdt van contacten met mensen, hij kan geven, kan helpen, helpt waar het nodig is. Hij kan aandacht hebben voor anderen, hij is goed voor anderen, hij is begaan met het onrecht in de wereld. Hij houdt ervan zich te amuseren, hij houdt ervan onder de mensen te zijn.
.
Foto van Dylan om vijf uur ’s morgens door een pinautomaat genomen.
Foto 06:06. Dylan is in een roes. Hij is onder invloed van drugs. Ze gaan geld verdienen, hij is opgelaten, blij. Ze gaan iets verkopen, een toestel dat hij in het pakhuis gezien heeft. Er zijn andere mensen bij Dylan. Hij doet alsof hij met hen akkoord is, hij doet alsof hij met hen in zee gaat. Zodra hij de knepen van het vak kent, zal hij ze van zich afschudden. Hij wil niet met hen delen, hij wil het alleen doen. Hij moet hun leverancier kennen en dan kan hij alleen verder. Hij heeft contacten (in het drugsmilieu denk ik) en zij hebben een product. Ik pik ook een indruk op van een boot op het kanaal, en van een veerboot. Ik geloof dat er (illegale) goederen verscheept worden per boot. Dylan wil geld opnemen uit de automaat omdat ze iets willen aankopen om het verder te verkopen. Dylan heeft veel (oppervlakkige) vrienden, hij kent veel mensen. Hij knapt allerlei zaakjes op die te maken hebben met het verhandelen van drugs. Ik krijg hier ook een indruk van ‘drugskoerier via o.a. een boot of een veerboot’. Dylan is een tussenpersoon bij het verhandelen van drugs.
.
Er zijn drie paragnosten die proberen op te pikken wat er gebeurd is: Tessa, Petra en Peter.
Paragnost Tessa
08:54. Scène waar ze aan het water staat en een paal vasthoudt met de rechterhand.
Beeld op de rug. Er is een grote witte deelziel 5 meter boven haar, 2 à 3 meter groot. De deelziel gaat zoeken waar ze informatie kan vinden. Ze gaat contacten zoeken, ze gaat deelzielen zoeken van andere mensen die haar informatie kunnen bezorgen. De deelziel blijft ter plaatse (er zijn ook deelzielen die zich verplaatsen) en steekt voelhorens uit. De deelziel heeft armen die langer kunnen worden. De armen verplaatsen zich naar deelzielen van andere mensen en de deelziel zelf wordt ook groter. Er zijn heel wat armen die zich in alle richtingen gaan uitstrekken (de armen worden langer). Die armen kunnen heel lang worden en kunnen andere deelzielen op grote afstand contacteren. Een van de armen (10 – 15 cm diameter) vindt contact met een deelziel van de dader. Deze deelziel geeft de informatie van wat er gebeurd is via de arm door aan de deelziel en zo krijgt Tessa informatie door over wat er gebeurd is.
/
09:18. Scène waar Tessa zegt dat ze een gevoel van misselijkheid heeft.
Een goudbruin gekleurde energie die zich links van haar bevindt, tot op ongeveer drie meter van haar lichaam, legt contact met een energie in het onderbewustzijn van Dylan. Waar de ziel van Dylan zich ook bevindt, die goudbruine energie kan een energie die deel uitmaakt van Dylans onderbewustzijn daar ter plaatse bij haar brengen. Dylans energie is bij haar. Het betreft een grijsgekleurde energie, ik neem die waar als een veld van puntjes. Die energie beslaat een grote oppervlakte rond haar en bevat de informatie die zij doorkrijgt over Dylan. Doordat zij aan Dylan denkt, bevindt de energie van Dylan zich bij haar. De goudbruine energie in haar onderbewustzijn kan informatie overnemen van de energie van Dylan. De energieën gaan in elkaar over en de info wordt doorgegeven (wordt gekopieerd).
.
10:20. Scène waar gezegd wordt: “ik zie hier niets van een fiets of zo”
De deelziel van Tessa maakt contact maakt met een deelziel van de dader en kopieert de informatie. De info wordt van de ene deelziel doorgegeven aan de andere doordat ze contact maken met elkaar.
.
11:04. Scène waar Tessa op de grond zit en zegt: ‘hij gebruikt geen drugs, zo voelt hij niet’.
De grijze energie van Dylan die de info bevat, is overal rond haar. Er is een witte energie van haarzelf rondom haar (ik zie die als een geheel van puntjes) die de info uit de grijze energie kopieert.
.
11:14. Scène waar Tessa zegt: ‘daar zie ik wel een duw bij’.
Daar zie ik een deelziel van Dylan, ze voelt dat Tessa met Dylan probeert contact te leggen. De deelziel is okergeel, ovaalvormig, twee meter links boven Tessa, één meter lang. De deelziel wil een boodschap meegeven voor de nabestaanden. Dylan zelf is zich op dat moment, waar hij ook is, niet bewust van wat er gebeurt. Maar zijn deelziel kent zijn verlangen en deelt dat mee zonder dat Dylan dit weet. Wat de deelziel doorgeeft; is wel wat er onbewust in het hart van Dylan leeft.
Ook in de grijze energie voel ik een verlangen van Dylan om iets mee te delen. Daarna deelt Tessa een boodschap mee voor de vrouw in de bus (Dylans moeder): “het is niet mijn schuld”. 12:34.
.
Paragnost Petra
14:34. Scène Petra stapt in de auto.
Petra heeft een energie rondom haar (heel ver rond haar) die het onderbewustzijn van anderen aanvoelt en versmelt met energieën in het onderbewustzijn van anderen waarbij gegevens uitgewisseld worden. Er is een grijswitte energie en een geelbruine energie.
.
14:40. Scène waarbij Petra zegt: “ik heb een heel raar gevoel van te voren”.
Er is een deelziel (wit rechtopstaand ovaalvormig 80 cm op 30 cm) linksboven haar. Die deelziel weet wat er gaat gebeuren, dat het over de dood en om een moord gaat en daarbij krijgt Petra dat nare gevoel. De deelziel pikt deze gegevens op van de omstaanders (chauffeur, cameraploeg …). Er zijn boven haar drie kleinere witte deelzielen die zich voorbereiden om te gaan voelen. Petra zegt: “alsof het om iemand gaat die verdronken is, ik zie water”. Ze pikt dit op via de kennis van de omstaanders.
Deelzielen en energieën worden zichtbaar in de buurt van een persoon op het moment dat ze voor een bepaalde activiteit actief zijn, wat die activiteit ook is.
.
15:47. Scène Petra die naar het water toeloopt.
Ze heeft voortdurend de eerder beschreven energieën rond haar. Er zijn drie witte bolvormige deelzielen boven haar die contacten zoeken, die deelzielen van anderen zoeken om informatie te krijgen.
.
16:27. Petra zegt: “ik zie wel een jonge persoon”.
De drie witte deelzielen zijn nog steeds aan het aftasten. Ze maken contact met deelzielen van de dader die de informatie over wat gebeurd is doorgeven. De deelzielen maken contact met de politie (die weet wat er gebeurd is), met andere mensen die iets zouden kunnen weten en met de moeder van Dylan. Ik voel niet dat zij contact legt met de overleden persoon. Ik weet niet hoe de deelzielen de daders vinden, maar ze vinden ze wel.
.
17:18. Petra zegt: “hij is eerst bewusteloos geraakt en pas daarna in het water terecht gekomen”.
De energieën rond haar hebben contact met de dader(s) en de deelzielen hebben contact met de daders, de politie, de moeder, andere mensen die er op de een of andere manier mee te maken hebben. Er is geen contact met de overledene.
/
17:48. Petra zegt: “hij is van het feest weggelopen omdat daar dingen gebeurden waar hij het niet mee eens was”.
Die wetenschap haalt Petra van mensen die op het feest aanwezig waren.
/
19:00 Scène Petra bij de boom, boom rechts van haar, presentator staat aan haar linkerzijde.
Petra maakt contact met energieën van de daders. Ik kan via die energieën het volgende aanvoelen:
Een man klampt Dylan aan op straat. Dylan komt ergens vandaan. De man heeft het erover dat Dylan iets beloofd heeft. Hij had iets beloofd waarmee ze (hij en enkele anderen) geld zouden verdienen en dat is niet doorgegaan. Dylan zou iets regelen voor hen of voor het een of andere contact zorgen en dat is niet doorgegaan. Die man wil een compensatie of hij wil iets anders of hij wil dat Dylan alsnog contact legt. Er voegen zich twee andere mannen bij hen. Ze gaan met Dylan naar een opslagplaats (een pakhuis) daar in de buurt. Het is een paar straten verder. Daar staan onder andere grote dozen op elkaar gestapeld. De man haalt iets van achter de dozen vandaan en toont het aan Dylan. Ik krijg een gevoel van de kleur zwart hierbij maar ik kan dit verder niet met zekerheid plaatsen. Alsof het een zwart toestel is, een zwarte pomp. Een zwarte cilinder met een kabel eraan bevestigd. Het is een toestel voor iets en misschien heeft het iets met drugs te maken. Dylan wil weggaan, maar twee van de mannen pakken hem langs achteren vast. Een van hen houdt Dylans hoofd achterover en houdt zijn andere arm rond Dylans keel. De tweede man houdt de linkerarm van Dylan strak op Dylans rug naar de rechterzijde van zijn rug toe zodat het pijn doet. Ze hebben hem op die manier stevig in hun greep en de derde persoon brengt iets naar Dylan, ik denk in zijn neus (of in zijn mond). Mogelijk wordt dat zwarte toestel daarvoor gebruikt. Dylan voelt zich duizelig worden. Hij is niet meer helder in zijn hoofd. Hij wordt als het ware willoos. De mannen gaan met Dylan naar buiten, naar de geldautomaat. Ze willen geld van Dylan krijgen om de toestellen aan te kopen. Dylan is niet helder in zijn hoofd, hij kan niet goed meer nadenken.
Er komt een bedrag uit de automaat, maar het is niet wat de mannen wilden en de man links van hem wordt woedend. De andere twee staan rechts van Dylan. Ze denken dat Dylan het opzettelijk gedaan heeft. Er is wat discussie, Dylan is half verdoofd en kan moeilijk denken. Het lukt hem niet meer om nog geld af te halen. Een van de mannen haalt een grote grijze steen tevoorschijn en slaat ermee op de rechterkant van Dylans voorhoofd. Dylan valt en is bewusteloos. De drie mannen zijn in paniek. Ze wilden Dylan geld afhandig maken, maar dit niet. Ze willen hem niet op straat laten liggen, want dan zal men hem vinden. Een van de mannen gaat een auto halen. Dit is een zeer grote, slanke man. Ik denk dat het een okergele auto is, een oud model. Ze slepen Dylan rechts op de achterbank. Ze rijden een stuk verder waar het heel donker is, (er is geen straatverlichting, misschien rijden ze onder bomen). Het is uit de hand gelopen, dat was de bedoeling niet en ze weten niet wat ze moeten doen. Een van de mannen belt iemand met zijn mobiele telefoon. Er komen twee mannen in een auto aangereden. Dylan wordt in de andere auto geplaatst en de mannen krijgen geld. Een van de mannen is klein, al wat ouder en heeft misschien een ringbaardje. Ik krijg een indruk hierbij dat hij misschien de vader is van één van de mannen of een kennis van die vader. De twee mannen zitten vooraan in de auto en Dylan bevindt op de achterbank. Ze bespreken wat ze met Dylan gaan doen. Ze willen de indruk geven dat Dylan overvallen is. Ze willen hem zijn jas en zijn geld afnemen zodat men zou denken dat het om een roofoverval gaat. Ze willen hem langs de kant van het water op de grond leggen zodat mensen die daar ’s morgens vroeg wandelen hem zouden vinden. Ze rijden ergens in de buurt van het kanaal waar hij zeker zal gevonden worden. Ze halen Dylan uit de auto. Ze doen zijn jas uit en ze willen Dylan op de grond leggen, maar Dylan komt bij. Dylan kent de mannen niet. Hij slaat in paniek en verzet zich. Hij strompelt recht en wil weglopen. De mannen zijn ook in paniek en pakken hem vast. Er ontstaat een gevecht. De kleine man duwt Dylan en hij valt in het water. Ik denk dat het echt wel een opzettelijke duw was om hem in het water te doen vallen. De andere man haalt Dylan weer uit het water. Dylan verliest weer het bewustzijn. De mannen bespreken wat ze gaan doen. Dylan ligt intussen uitgestrekt op de grond. Aangezien Dylan hen nu gezien heeft, denken de mannen dat het nu toch beter is om Dylan uit de weg te ruimen, om hem weer in het kanaal te gooien. Voor ze hem in het kanaal werpen willen ze hem nog een slag geven zodat hij verdoofd zou blijven. Ze beginnen zijn kleren uit te trekken. Ik kan hierbij niet oppikken waarom ze dat doen. Misschien is het gewoon een impulsieve reactie. Ze gooien Dylan in het water, zonder hem nog een klap op het hoofd te geven zoals ze eerst van plan waren. Dan stappen ze snel in hun auto zonder zich nog om Dylan te bekommeren. Ik denk dat het een kleine zwarte auto is. Ze zijn er niet goed van, ze hebben heel impulsief gehandeld, overweldigd door angst. Ze hebben de kleren meegenomen en die gooien ze een beetje verderop uit de auto.
./
Paragnost Peter
37:25. Scène Peter en de presentator samen op het pad langs het kanaal.
Er bevindt zich een witte deelziel links op zo’n zeven tot acht meter boven het hoofd van Peter. Deze deelziel maakt contact met energieën van Dylan, van zijn ouders, van andere mensen die Dylan gekend hebben. Op die manier krijgt hij de info door die hij meedeelt.
.
De tekst van de film
Presentator: De kijk van onze paragnosten op een zaak leidt tot nieuwe tips en ontwikkelingen in zaken die vaak al jaren vastzitten. Wij merken dat er sindsdien heel veel is gebeurd, Bernard Jens kan ons vertellen wat de politie daarvan vindt. Ja, Bernard Jens, we zijn weer bezig met een nieuw seizoen’ Zesde Zintuig Plaats Delict’. Jij loopt al een tijd mee, langer dan ik in ieder geval. Wat vind je er eigenlijk van?
Recherche: Ik heb mijn mening niet veranderd, als we op deze manier nog een keer aandacht kunnen krijgen voor oude zaken, eigenlijk cold case zaken, kapitaaldelicten die je normaal nooit meer in de media krijgt, denk je: ‘Waarom niet? Gewoon doen!’
Presentator: Levert zo’n uitzending ‘Zesde Zintuig’ dan concrete informatie op voor de politie?
Recherche: Er komt nieuwe informatie en soms ook bruikbare informatie binnen waar in ieder geval de recherche van vindt dat ze het moeten uitrechercheren. Dus met die tips gaan ze wel aan de slag om te kijken of ze er wat aan hebben met het onderzoek.
Presentator: En onze paragnosten, die proberen natuurlijk altijd iets zinvols bij te dragen in zo’n zaak. Hoe kijk jij daar tegen aan?
Recherche: Op de reguliere manier is het niet gelukt, we hebben in heel veel van die zaken veel energie ingestoken; zijn gewoon niet opgelost omdat we op een dood spoor kwamen. Waarom zouden we het zo niet proberen?
Presentator: Er zullen ongetwijfeld, heb ik ook vaak en dat zal bij jou ook gebeuren, momenten zijn dat je inderdaad van je stoel rolt omdat ze dingen vertellen die jij of de politie al weet.
Recherche: Ik moet eerlijk zeggen dat ik het afgelopen seizoen toch weer dingen heb meegemaakt waarvan ik denk: ‘Hoe kunnen ze dat in vredesnaam weten?’ Je moet bijna proces-verbaalkennis hebben wil je met zo iets komen. Ja, ik heb een aantal dingen meegemaakt.
Presentator: Vandaag de mysterieuze verdrinking van rapper Dylan Kerssies, is het een ongeluk of is het moord?
Petra: Deze jongen heeft absoluut geen zelfmoord gepleegd.
Peter: De dood ingedreven, zijn hart is volgens mij de oorzaak geweest
Tessa: Hij zegt steeds, het is niet mijn schuld, het is niet mijn schuld
Nieuwspresentator: Afgelopen nacht is in het Stieltjeskanaal in Koevoorde het lichaam gevonden van een 31-jarige man.
Presentator: De jonge rapper Dylan Kerssies is in de bloei van zijn leven als hij op vrijdag 14 maart een optreden heeft. Later zal blijken dat dat zijn laatste is geweest, want twee dagen later wordt hij hier dood in het water gevonden. En voor zijn familie is zijn overlijden altijd een groot mysterie gebleven.
Nieuwspresentator: Volgens de politie zijn er geen sporen die wijzen op een misdrijf.
Presentator: De politie denkt aan een tragisch ongeluk, terwijl de familie er van overtuigd is dat Dylan is vermoord. Pas na zijn begrafenis als er een anonieme brief binnenkomt, start de politie een officieel onderzoek naar de dood van de rapper. Ik praat erover met Trees, de moeder, en Geon de broer van Dylan. Ja, Trees en Geon laten we beginnen met te vragen aan jullie wat voor Dylan iemand was.
Trees: Ik had een hele sterke band, ik voelde hem precies aan. En dat zei hij ook: ‘Mama, je kent me beter als dat ik mezelf ken’.
Geon: Vriendelijke jongen, met iedereen een praatje maken. Iedereen in Koevoorde die kende hem ook. Hij kon iedereen, als ik met hem het centrum in ging, hij praatte met iedereen. Iedereen die kende hem .
Presentator: Zijn artiestennaam was de Fifth Season. Hoe kwam hij daaraan eigenlijk?
Trees: Omdat een jaar vier seizoenen heeft en hij was net dat seizoen er weer bovenop. Een extraatje, dat was hij.
Geon: Hij ging alleen als boer uit Koevoorde naar Zoetermeer toe. En daar kenden ze hem ook als het boertje, en daar stapte hij meteen het podium op en dan was hij de man. Hij heeft cd’s uitgebracht.
Trees: Hij ging ook niet meer van het podium af als hij er helemaal opstond.
Presentator: Hij genoot ervan.
Trees: Hij genoot ervan, dat was zijn wereld. Dat vond hij prachtig.
Presentator: Nu is het misschien een beetje stom, maar wat iedereen al snel denkt bij rappers, ga ik toch aan jullie vragen. Rappers en drugs, denk je dan, was hij niet gewoon onder invloed van drugs?
Trees: Nee absoluut niet, pertinent zeker daar durf ik mijn hand voor in het vuur te steken, daar moest hij niets van hebben. Er waren er wel waar hij altijd met omging en zo die het wel deden, en dat zei hij ook ‘moet iedereen zelf weten’ maar hij zei altijd: ‘dat maakt je hele brein kapot’. Dan kon hij niet meer helder denken, dan was je jezelf niet meer.
Presentator: Zoals altijd gaf Dylan zich helemaal op 14 maart 2008 bij het optreden in Hardenberg. Na later zou blijken zijn laatste optreden, die avond heeft Dylan volgens getuigen een aanvaring met een andere rapper die perse met Fifth Season het podium wil delen. Dylan ziet dit totaal niet zitten, de jongens gaan kwaad uit elkaar. Als Dylan later die nacht uit zijn stamcafé naar huis loopt, komt hij aan een kroeg waar de ruziezoeker aan de bar zit. De bardame verklaart dat deze jongen meteen kwaad reageert als deze Dylan in het vizier krijgt. Heeft de ruzie soms iets met de dood van Dylan te maken? Om 5 uur die nacht zien we het laatste levensteken van Dylan, een pinautomaat waar hij 20 euro uithaalt heeft opnames van hem gemaakt.
Waarom is Dylan zo laat op de avond nog gaan pinnen terwijl hij eerder op de avond tenslotte contact betaald was voor zijn optreden? En is hij onderweg naar die automaat nog iemand tegengekomen?
Trees: Ik had hem vrijdag nog aan de telefoon gehad en toen zei hij: ‘Mama, ik kom morgen nog wel even langs’. Hij moet nog komen.
Presentator: Een paar uur na het laatste levensteken van Dylan vindt een buurtbewoner samen met zijn herdershond op het fietspad naast het kanaal een hoopje natte kleren. Hij belt met 1 en 2 maar de politie komt niet in actie. Aan het begin van de avond geeft Trees Dylan als vermist op. De politie legt geen verband en pas zondagavond wordt er in het Stieltjeskanaal gedregd. Dylan wordt gevonden met alleen een spijkerbroek aan waarvan de gulp openstaat.
Wat heeft er hier zo vlak bij Dylans huis afgespeeld? Heeft er soms een worsteling plaatsgevonden?
Trees: Ik weet dat hij ontzettend bang is geweest, dat weet ik heel zeker. Want hij was doodsbenauwd voor de dood en ik weet zeker dat hij ontzettend angstig is geweest.
Presentator: Dat voelde je als moeder aan?
Trees: Ja dat voelde ik, ja. Hij heeft er alles aan gedaan om eruit te komen. Dat weet ik heel zeker, ja dat voel ik gewoon.
Presentator: Moeder Trees is ten einde raad, rond de dood van haar zoon zijn nog zoveel vragen dat ze haar verdriet geen plaats kan geven. Het politieonderzoek zit op een dood spoor. Dan de genoemde feiten uit de anonieme brief: de woordenwisseling die Dylan had, de persoon die woedend reageert als Dylan langsloopt, de kleren die op het fietspad zijn gevonden. Ook hiermee vinden ze niet het antwoord op de vraag wat er in die nacht van 14 op 15 maart 2008 met Dylan is gebeurd. Met een foto van Dylan en enkele van zijn sieraden hopen we dat de paragnosten een beeld kunnen krijgen van de gebeurtenis rond de dood van de rapper.
De paragnosten van vandaag zijn schrijvend medium Petra , gevoelige Tessa en no nonsens Peter. Vanuit een hotel in nieuw Amsterdam wordt de eerste paragnost geblinddoekt naar Koevoorde gereden. Vlakbij de vindplaats van Dylan aan het Stieltjeskanaal kijken Trees en Geon gespannen mee vanuit een geblindeerde bus.
Presentator: Tessa, op deze plek is iemand gevonden, we willen heel graag weten wat er is gebeurd, en door wie natuurlijk.
Tessa: Ik zie ook iemand staan plassen, maar dat kan ook gewoon dat eens iemand hier heeft staan te plassen. Gek hé.
Presentator: Je ziet hier iemand staan plassen?
Tessa: Ja, zo’n beeld.
Presentator: Ik ben het toch niet hoop ik?
Tessa: Nee, jij bent het niet.
Presentator: Geen rare constatering van Tessa, want de gulp van de broek van Dylan was open toen hij werd gevonden.
Tessa: Heel misselijk gevoel.
Presentator: Waar duidt dat op ‘misselijk gevoel’?
Tessa: Ja soms kan het natuurlijk te maken hebben met wat er is gebeurd. Met mij dat ik het moeilijk vind maar heel af en toe heeft dat ook te maken met medicatie of zo. Als iemand iets slikt wat ik normaal niet gebruik, dan word ik er misselijk van. Of iets wat iemand heeft ingenomen.
Presentator: Dus diegene zou iets gebruikt kunnen hebben wat hij anders nooit gebruikt?
Tessa: Stel dat je met een mes geraakt bent, dan voelt dat heel anders aan, een ander soort misselijkheid. Dan is het meer dat je ingewanden eruit komen als het ware. Maar misselijk op deze manier duiden er bij mij erop dat hij iets had ingenomen.
Trees: Iedereen wist dat hij heel erg tegen drugs was, dus misschien dat ze dachten: ‘We zullen je eens laten zien wat het is’. Ja ik weet het niet.
Tessa: Ik merk dat ik niet mezelf ben, ook een beetje ‘ik kom niet goed uit mijn woorden’. Geen klare kijk, geen recht zicht, alsof je door een vissenkom kijkt. Dus er is wel iets raars met me aan de hand.
Presentator: Dronken?
Tessa: Net alsof in door een vissenkom kijk. Ik zie niet iets van een fiets of zo, dat vind ik wel raar, dat is hier toch een fietspad?
Presentator: Ja
Tessa: Dan zou ik dan eigenlijk een fiets verwachten.
Presentator: De fiets van Dylan is een week ervoor gestolen en daarom liep hij die nacht naar huis toe.
Tessa: Als ik probeer te voelen, dan is het niet hier of zo, ik voel wel een val, ik krijg ook hoofdpijn. Ik vraag hoe kom je hier, wat is er dan daarvoor gebeurd? Want het lijkt bijna alsof hij een beetje gedrogeerd is, alsof hij er niet bij is. Dat zou iemand anders moeten hebben gedaan, want hij is niet iemand die zichzelf zou drogeren. Hoe zeg je dat?
Presentator: Hij gebruikt geen drugs.
Tessa: Zo voelt hij niet, neen. En voel ik water in mijn longen, want ik heb het idee dat hij nog moet geleefd hebben toen hij in het water terecht kwam. Maar daar zie ik wel een duw bij, dat is gek hé, iemand van achter. Daar zie ik wel een duw bij, alsof iemand hem van achter benadert.
Presentator: En dat is één iemand?
Tessa: Twee.
Presentator: Twee?
Tessa: Ja, twee, maar niet dood zeg maar, ik zie geen moord in hun ogen. Ik zie meer duwen, lachen, ik denk niet dat ze wisten dat dat het gevolg zou zijn. Ik zeg niet dat het een excuus is, maar meestal met een moord of met zinloos geweld dan kun je de intentie van degene die erbij is, de agressie of de boosheid of de woede of de jaloezie voelen. Dat had ik nu niet, ik had dus ook niet het idee dat het de intentie was om hem dood te maken. Als ik het zelf moet zeggen dan is er toch iets met zijn hoofd omdat ik dus ook hoofdpijn heb dus hij zou een klap of een duw moeten hebben gehad. Er is iets raars met zijn hoofd.
Presentator: Tessa heeft gelijk, Dylan bleek inderdaad een hoofdwond te hebben toen hij werd gevonden.
Geon: En hij had een wondje boven zijn hoofd, de begrafenisondernemer zei dat het niks was. Maar hij had een wond op zijn voorhoofd, dat zeiden er meerdere mensen.
Tessa: Hij zegt steeds “het is niet mijn schuld, het is niet mijn schuld, ik kan er niks aan doen. Het is niet mijn schuld en ik moet dat ook steeds zeggen”. Hij heeft het ook niet zelf veroorzaakt, hij heeft het niet zelf opgelokt, hij is niet zijn schuld.
Trees: Ik denk dat hij dat zegt voor mij.
Presentator: Tegen wie wil hij dat zeggen?
Tessa: Tegen die vrouw in de bus en ik heb ook steeds het idee dat hij daar verdrietig van wordt en hij blijft het maar tegen me zeggen dat ik het moet zeggen, dus ik heb het nu ook gezegd. En ik heb het idee dat er iemand achter hem in één keer kwam opdoemen.
Presentator: Wat gebeurt er als we jou een kaart van het gebied geven? Kun jij dan aanwijzen waar hij in het water is gekomen?
Tessa: Ik zou het kunnen proberen.
Presentator: Straks weet Peter met zijn treffende beschrijving de moeder van Dylan diep te raken.
Peter: Gegooid maar niet hier, hier is hij gevonden. Het is ergens terug al gebeurd.
Presentator: Petra en Tessa zijn ondertussen heel dicht bij het vinden van het antwoord op een belangrijke vraag. Dit is de plek?
Tessa: Want hier wordt mijn hoofdpijn op zijn ergst.
Presentator: Petra staat op het punt iets bijzonder te ontdekken over de dood van rapper Fifth Season. In de nacht van 16 maart 2008 haalt de politie het dode lichaam van de 31-jarige rapper uit het Stieltjeskanaal in Koevoorde. De familie weet meteen: dit is moord. De politie denkt aan een ongeluk, maar een paar dagen na de begrafenis komt er een anonieme brief binnen met opmerkelijke tips over een mogelijke moordenaar, en er wordt toch nog een officieel onderzoek ingesteld. Nog voordat Petra iets weet heeft ze een heel naar voorgevoel.
Petra: Ik heb een heel raar gevoel van tevoren, van waar ik straks naar toe moet. Alsof het om iemand gaat die verdronken is. Ik zie water en een groot stuk grond en ik heb daar een heel naar gevoel bij, dus dat is niet prettig. Maar ik zie het straks pas als ik op de plaats kom waar het gebeurd is, dan weet ik pas of mijn gevoel klopt.
Ik had heel erg het gevoel, raar gevoel in mijn maag. Ik kon het niet verklaren, dat had ik in het hotel ook tegen die andere gezegd, alsof iemand verdronken is. Ik had van tevoren het gevoel dat het om een soort vermissing allereerst gegaan zou zijn.
Presentator: Petra’s gevoel klopt helemaal.
Nieuws Presentator: De ouders van de man hadden zaterdagavond bij de politie melding gedaan van vermissing. Zondag vonden duikers van de brandweer Koevoorde na ongeveer twee uur zoeken het lichaam van de man in het Stieltjeskanaal.
Presentator: Je zegt allereerst ‘een soort vermissing’?
Petra: Dat het in eerste instantie om een soort vermissing ging, aan de rand te lang duurde….
Ik wil wel even wat heen en weer lopen om wat energie op te pikken. Ik zie wel een jonger persoon, ik krijg ook de indruk dat het … . Droeg hij ook wel eens een pet want ik zie nu ook een man met een pet? Dan zie ik ook iemand met een hond, een herdershond zie ik. Wil niet zeggen dat dat echt iets is, maar misschien is dat iemand die hem gevonden heeft.
Presentator: Je ziet iemand met een herdershond?
Petra: Ja, maar in die zin dat het iemand zou kunnen zijn die hem gevonden heeft. Dus niet echt betrokken bij zijn dood. Want hier is dan iemand gevonden, maar ik heb niet echt het gevoel dat het hier ook echt gebeurd is.
Presentator: Wat is er gebeurd?
Petra: Bewusteloos, eerst bewusteloos geraakt. Daarna pas in het water terechtgekomen, maar eens even kijken, want hier zit vooraf iets war ik moet naar gaan kijken. Daar krijg ik ook wel…, alcohol. Ik kom ook bij een soort feestelijk iets uit (Trees: het optreden van hem), hij is daarvan weggelopen omdat daar dingen gezegd of gebeurden die niet, waar hij het niet mee eens was. Daarom is hij weggegaan.
Presentator: In de anonieme brief wordt gesproken over de ruzie die Dylan bij zijn optreden in Hardenberg had.
Geon: Dat er die avond bij het optreden in Hardenberg, dat er iemand op het podium op dat moment wilde, maar dat was zijn vriend niet en toen zei hij van ‘je bent mijn vriend niet, je zult mijn vriend nooit worden, je komt niet op het podium vanavond’.
Petra: Dan zie ik deze man wel lopen. Zeg maar in zijn eentje loopt hij wel wat waggelend. Dan kom ik toch ook wel bij het hoofd terecht. Was hij gewond aan zijn hoofd? Iets van vijf uur, iets met een tijd.
Presentator: Dat klopt, hij heeft om 5 uur ’s morgens gepind.
Petra: Dus ik probeer dan te zoeken naar de tijd van die pinautomaat en wat dan daarna is gebeurd.
Trees: Dat vragen we ons ook af.
Petra: Ik kom steeds bij nog een soort feest. Daar zie ik allerlei mensen en daar wordt het letterlijk een beetje zwart voor mijn ogen. Dan ineens wordt het letterlijk zwart voor zijn ogen ook en daarom is het ook zoeken omdat hij ook op dat moment ook een soort van onder invloed of bewusteloos is geraakt door iets. Ik zie vaak fragmenten van mensen die erbij betrokken zijn.
Trees: Als zij zegt van er zijn mensen bij betrokken of hij is bij een feestje geweest, dan moet iemand dat weten ja. En niemand meldt zich.
Petra: Ja een soort uit de hand gelopen geintje zeg maar.
Presentator: En wat bedoel je met een soort uit de hand gelopen geintje? Dat hij …, eenbeetje pushing de limits, een beetje van kijk eens?
Petra: Ja, wat ik kan. Deze jongen heeft absoluut geen zelfmoord gepleegd, want het zit totaal niet in zijn aard. Je ziet heel duidelijk dat er andere mensen bij betrokken zijn. Ook dat hij onder invloed was, hoe dat precies zit weet ik niet; dat is dan het stuk zwart. Maar het is absoluut geen zelfmoord, nee. Ik krijg heel veel van een soort gein wat heel fout is afgelopen.
Presentator: Goed, Petra misschien is het verstandig om hier even te stoppen. Het komt heel erg overeen met wat Tessa heeft gezegd. Die is op dit moment aan het kijken op een kaart of zij zich kan oriënteren vanuit de pinautomaat. Misschien dat jij erbij kan gaan zitten en samen gaan kijken.
Petra: Ja, want je mist echt een stuk.
Presentator: Straks laat Peter zijn licht op de gebeurtenissen rond de dood van Dylan schijnen. Petra gaat samen met Tessa dieper in op de laatste momenten uit het leven van de jonge rapper.
De bevindingen van Peter roepen heftige emoties op, gegooid, maar niet hier. Hier is hij gevonden maar dat is ergens terug al gebeurd.
Tessa en Petra komen steeds meer te weten over de laatste route die Dylan Kerssies heeft genomen vlak voor zijn mysterieuze dood.
Petra: Ik krijg toch wel weer beelden te zien van ook twee anderen erbij.
Presentator: Nu gaat Peter verder in de zaak van de verdrinking van Dylan Kerssies. Tessa en Petra proberen ondertussen op speciaal verzoek van Dylans moeder naar de plaats te zoeken waar hij te water is geraakt. Zonder die duidelijkheid kan ze niet aan de verwerking van zijn dood beginnen.
Peter: Wat ik voel is dat hier een soort brommer heeft gereden en dat ze die man gepest hebben.
Presentator: Ze?
Peter: Ja ze, twee.
Presentator: De man die de kleren van Dylan vond, heeft verklaard dat hij nog dezelfde dag twee jongens op een scooter heeft zien rijden bij de vindplaats. Hij vroeg aan hen of ze misschien op zoek waren naar de kleren waarna ze snel wegreden.
Peter: Jongelui, en er moet ergens een soort clubhuis zijn waar jeugd bij elkaar komt, een soort jeugdhonk.
Presentator: Die jongens op dat brommertje zijn jongelui?
Peter: Ja
Presentator: En deze persoon?
Peter: Die is niet jong.
Presentator: Dylan had inderdaad die avond opgetreden bij een jeugdhonk.
Peter: Ik denk ook dat hij ergens is geweest bij zo’n jeugdhonk of iets dergelijks en daar is dat contact dan geweest.
Petra: Daarvoor kom ik wel op een soort feest terecht, vrolijke muziek, blij, een soort uitgaan. En daarvandaan zie ik hem wel weggaan.
Peter: Eén van die twee wat ik doorkrijg, of het er wat mee te maken heeft weet ik niet, maar die had in ieder geval een figuur in zijn haar geschoren.
Trees: Die heb ik hier gezien bij het water toen ik een keer hier heen ging, dat komt me bekend voor. En toen wou hij een microfoon daar neerleggen en toen zei hij van dat hoef je niet te doen want daar heeft Dylan niks aan. Toen vroeg ik ‘wie ben jij’, en hij zei ik ben een vriend van hem. Ik vroeg ‘hoe heet je dan’? ??? (naam niet verstaanbaar!!!) Ik heb nooit gehoord van Dylan dat je een vriend van hem was.
Presentator: Hij is op de grond gevallen of wat is er gebeurd?
Peter: Nee, hij is gegooid, maar niet hier. Hier is hij gevonden, het is ergens terug al gebeurd. Daar hebben ze hem gepest, geroepen.
Tessa:Ik denk ook dat hij vlakbij een brug te water is gekomen, dat hij in het water ergens anders terecht is gekomen.
Peter: En toen heeft hij een soort schop gehad, toen is hij op zijn gezicht …, hij was niet direct dood.
Presentator: Nee?
Peter: Nee, verwond aan het hoofd, verwondingen aan het hoofd. Hij heeft ook hier wat zitten aan zijn been en zijn hand zie ik beschadigd. Oog was een beetje blauw, hij dronk bier uit een flesje.
Presentator: Het slachtoffer?
Peter: Ja.
Trees: Ja dat klopt.
Presentator: Bier uit een flesje?
Peter: Ha, het was een onrustig persoon, het was iemand die heel veel in zijn hoofd had. En er was iets met geestelijk, hij liep bij een psycholoog of iets dergelijk maar hij kon niet bij een baas werken. Op de achtergrond is iets met drugs.
Trees: Dat kan niet.
Tessa: ik had het idee dat hij gedrogeerd was, hij had iets op precies of hij dronken was maar hij was niet dronken.
Trees: Hij had vrienden die aan de drugs zaten maar hij niet, hij heeft het er zo vaak over gehad, hij wou er niks van weten.
Presentator: Dit zijn Geon en Trees. Zijn er op dit moment vragen voor Peter van jullie kant?
Trees: Ja, ik weten i.v.m. die drugs, ik snap dat niet. Dylan was niet aan de drugs.
Peter: Ik zeg dat hij af en toe een pilletje nam.
Trees: Ja van de dokter.
Peter: Wat ik zie is dat hij pillen nam, maar of dat een pil was voor zijn hart of zo, was voor hem een soort drugs, maar ik kan niet weten of dat een pil is via het ziekenfonds of dat hij pillen koopt. Ik kan het wel zien als iemand aan de coke zit, dan zie ik het wel.
Presentator: Waar is hij in het water geraakt Peter?
Peter: Voorbij die paal.
Presentator: Daar is hij erin gevallen?
Peter: Daar is hij erin gegooid.
Presentator: In gegooid?
Peter: Daar hebben ze hem niet uit het water willen laten.
Presentator: Mag ik nog iets vragen Peter? Is er misschien een boodschap van Dylan voor zijn moeder waarmee zij verder kan?
Peter: Het is zo makkelijk om te zeggen van … . Hij heeft zijn dood niet geaccepteerd, hij heeft pijn gehad. Hij is blij dat jullie er nog zoveel mee bezig zijn, maar hij zegt ook dat je het een plekje moet geven. Hoe moeilijk het ook is.
Presentator: Zullen we het hierbij laten.
Peter: Het is een uit de hand gelopen ruzie.
Trees: Ik wist dat er wat gebeurd was.
Peter: wat voor mij meteen duidelijk was, is dat het niet echt moord was. Het is een uit de hand gelopen beroving met een pesterij daaraan.
Petra: We zijn er wel uitgekomen, het is eigenlijk een dom ongeluk. Tragisch eigenlijk.
Presentator: Petra en Tessa nemen me mee naar de plaats waar ze denken dat Dylan te water is geraakt.
Tessa: Hij is ergens in of op …
Presentator: En dat is ergens hier bij dit steigertje?
Petra: Nu word ik wel duizelig.
Tessa: Ik heb ook heel veel pijn.
Petra: Ik zie wel drie personen. Het is tussen de paal en dit.
Tessa: Want hier wordt mijn hoofdpijn erger.
Presentator: Dit is de plek? Zeker?
Petra: Ja, want als wij hier opgaan dan worden we heel erg duizelig.
Presentator: J_Hebben we nog een laatste vraag. Zijn er volgens jullie getuigen geweest die misschien iets gezien hebben en zich zouden kunnen melden?
Petra en Tessa: Ja, twee.
Presentator: Twee getuigen?
Tessa: Twee mannen.
Presentator: Maar dat waren de mannen die bij hem waren?
Petra: Ja.
Presentator: Dit zijn de conclusies van onze paragnosten. Er zijn twee jongens op een scooter bij betrokken, Dylan is gepest en achtervolgd. Het is een uit de hand gelopen berovinkje en Dylan is door een handgemeen te water geraakt. Heeft u informatie over deze zaak, ga dan naar onze website.
Presentator: Ik kan me voorstellen dat het een zware dag geweest moet zijn voor jullie?
Trees: Ja, maar ik ben wel blij dat ik het gedaan heb. We hadden niks, misschien hebben we nu iets.
Presentator: Heb je het gevoel dat je nu iets hebt?
Trees: Ja, toch wel, wat ik altijd wist is dat het niet vanzelf is gekomen. Verhaal van een pilletje: hij zong toch in zijn teksten antidrugs.
Geon: Ja, dat is ook zo.
Presentator: Kan het ermee te maken hebben dat mensen daarom juist hebben gedacht ‘haha’?
Trees: Ik weet het niet.
Geon: Dat zou kunnen, dan heeft hij het echt niet doorgehad, want meestal heeft hij z’n kop er wel goed bijgehouden.
Presentator: Ik wilde besluiten met toch een oproep in de camera.
Geon: Mensen die meer weten van wat er die vrijdagnacht gebeurd is en nog steeds niks verteld hebben, spreek en zeg wat er gebeurd is.
Presentator: Zodat jullie inderdaad verder kunnen?
Trees: Ja, dat we verder kunnen, want dat is echt heel moeilijk en heel zwaar, maar helemaal als je niet weet wat er gebeurd is. Dan ben je er constant mee bezig, alle dagen van ‘je ziet hem hier lopen en dan denk je: Jongen, wat is er gebeurd? Waar ben je geweest?’. Dat vraag je je elke keer af.
Presentator: Heel veel sterkte.
Trees en Geon: Dank je wel.